BMI to punkt wyjścia. Co jeszcze sprawdzamy

BMI to prosty wskaźnik: masa ciała podzielona przez wzrost do kwadratu. Ma jedną zaletę - liczy się w pięć sekund. I jedną wadę - nie odróżnia mięśni od tkanki tłuszczowej ani nie mówi nic o tym, gdzie ta tkanka się odkłada.

Co BMI pokazuje, a czego nie

Wartość od 30 w górę oznacza otyłość i jest sygnałem, że warto skonsultować się z lekarzem. Wartość między 25 a 30 to nadwaga - zakres, w którym leczenie daje efekty najszybciej. Ale sama liczba nie wystarczy, żeby zaplanować terapię.

Co sprawdzamy dodatkowo

• Skład ciała. W gabinecie mierzymy, ile z masy to tkanka tłuszczowa, a ile mięśnie i woda. Dwie osoby z identycznym BMI mogą mieć zupełnie inny obraz.
• Obwód talii. Tkanka tłuszczowa w okolicy brzucha wiąże się z wyższym ryzykiem metabolicznym niż ta odkładana na biodrach.
• Wyniki badań. Glikemia, lipidogram, parametry wątrobowe i tarczycowe pokazują, co dzieje się w organizmie, zanim pojawią się objawy.
• Choroby współistniejące. Nadciśnienie, insulinooporność, bezdech senny czy zespół policystycznych jajników zmieniają priorytety leczenia.
• Historia masy ciała. Od kiedy trwa problem, co próbowałaś lub próbowałeś, co działało i jak długo.

Kalkulator jest dobrym pierwszym krokiem, bo daje pretekst do rozmowy. Nie jest diagnozą i nie zastąpi wizyty.

Co możesz zrobić dziś

Policz swoje BMI i sprawdź, w którym zakresie się mieścisz. Jeśli wynik wynosi 25 lub więcej, umów konsultację - na wizycie uzupełnimy obraz o dane, których żaden kalkulator nie zbierze.